C h i n g c h i n g View my profile
*ต้องขออภัยผู้อ่านด้วยค่ะ เกิดเหตุขัดข้องที่คอมพิวเตอร์ของผู้เขียน
จึงไม่สามารถเขียนเรื่องเพื่อที่จะอั๊พบล็อกของเมื่อวานและวันนี้ได้
ขอส่งมันไปยังมือหมอก่อน คาดว่าเกิดจากมันตื่นเต้นมากเกินไป
ในการรับรู้เรื่องของเหล่าเป็ดและหงส์ มันจึงหัวใจวายกระทันหัน
แต่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ มันจะกลับมาแน่นอน ขอบคุณค่ะ* +_+
7
ที่โต๊ะอาหาร เป็ดทั้งสามและหงส์สวยกำลังกระวนกระวายได้ที่
“ พวกมันจะวิ่งทันมั้ยอะ” เป็ดตัวที่สามไม่แน่ใจ
“ อาจจะตกส้นรองเท้าตายไปแล้วก็ได้ ” เป็ดตัวที่สี่ผู้หวังดีกับเพื่อนกล่าว
“ เราว่า...ตอนนี้กระโปรงสั้นของมันขึ้นมาถึงเอวแล้ว ” เป็ดตัวที่หนึ่งที่รักเพื่อนมาก กล่าวสมทบ
“ เราว่าออกไปดูพวกมันหน่อยดีมั้ย “ หงส์พูดขึ้นมาอย่างร้อนใจ
“ เราไปดูให้ “ เป็ดน้อยตัวหนึ่งเสียสละเดินออกไปดูนอกร้าน เธอคือเป็ดตัวที่สองนั่นเอง
( หมายเหตุ ถึงตอนนี้ ตอนที่ 7 เป็ดทุกตัวก็ได้มีบทบาทครบทุกตัว
อาจจะมากน้อยต่างกัน อย่าน้อยใจ ฮ่าฮ่า )
ผ่านไปนานพอดู
เป็ดน้อยที่เสียสละเดินกลับมา คอตกไปถึงเท้าข้างขวา
“ เราไม่เห็นพวกมันเลยว่ะ เห็นแต่กะหรี่* ซ.คาวบอย นั่งเต็มฟุตบาทเลย ”
เวลาของการรอคอย มักจะนานกว่าเวลาของความเป็นจริงเสมอ
8
เวลาของคนวิ่งตามก็เช่นกัน มักนานกว่าคนเดินนำเสมอ
ความจริงเหนืออื่นใดก็คือเป็ดจะวิ่งเร็วกว่าคนได้อย่างไร
เป็ดตัวที่สี่และห้าเริ่มกังวล
“ เฮ้ย เค้าเดินไปไกลมากเลยอะ ตามไม่ทันซะที ” เป็ดตัวที่ห้าร้อนใจ
“ เราบอกเค้าว่าหงส์เพิ่งอกหักดีมะ ”
เป็ดตัวที่สี่ไม่สนใจเรื่องการวิ่ง แต่สนใจว่าจะพูดว่าอะไรกับเขาดี
“ เออ เอาดิ ” เป็ดห้าก็เออออ
“ แล้วไอ้คำว่าอกหักมันพูดว่าไงอะ ” เป็ดห้าเริ่มกังวลเรื่องแกรมม่า( Grammar ) แทน
“ Broken ไง ” เป็ดสี่ตอบไปหอบไป
สองเป็ดคิดเล็กน้อยว่าจะพูดกับเหล่าหนุ่มชาวต่างชาติยังไงดี
ใช่ ชาวต่างชาติ ถึงสี่คนเชียวนะ แล้วก็นานาชาติเสียด้วย
เพราะถ้าวิ่งทันแล้วใบ้แดก ฟังสำเนียงเค้าไม่ออก การวิ่งครั้งนี้ก็คงจะเสียเที่ยวสุดๆ
สี่หนุ่มหายไปแล้ว
สองเป็ดตกใจสะดุ้ง รู้สึกตัว เราจะคิดเรื่องแกรมม่าทำไม
สิ่งที่จะทำตอนนี้คือวิ่งให้ทันเว๊ย
นึกขึ้นมาได้ เป็ดห้าตะโกนหันหลังถามเป็ดสี่ว่า
“ เราว่าต้องตะโกนเรียกว่ะ วิ่งไม่ทันเค้าหรอก เราจะตะโกนเรียกเค้าว่าอะไรดีวะ “
“ เรียก You You ดีมั้ย “
“ เราว่ามันเสี่ยวๆยังไงไม่รู้อะ “
สองเป็ดยังคงเถียงกันในเรื่องภาษาเหมือนเดิม
ไม่รู้จะแคร์ไปทำม๊ายยยยยยยยยยยย
9
“ เราวิ่งไม่ไหวแล้วว่ะ “ เสียงอันอ่อนแรง เป็ดสี่หอบ ขาทั้งสองข้างเริ่มอ่อนล้า
เป็ดห้าวิ่งไปข้างหน้า ได้ยินเสียงคำพูดของเป็ดสี่อย่างแผ่วเบา
รู้แต่เพียงอย่างเดียวว่ากูจะต้องทัน
“ Excuse me …. excuse me!!! “
เป็ดห้าตะโกนสุดเสียง เสียงสั่นด้วยความเหนื่อย
“ เมื่อเจ้าจะทำเรื่องนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ความมหัศจรรย์ก็จะเกิด ”
เสียงนี้ก้องอยู่ในหูเป็ดตัวที่ห้า
และแล้วปาฎิหารย์ก็มีจริง
ร่างของชายหนุ่มผู้หนึ่งหยุดลง
เป็ดห้าดีใจมาก มันวิ่งลืมเหนื่อยไปจนถึงชายผู้นั้น
แม้จะไม่ใช่ชายนิรนามที่ขอเบอร์เพื่อน
แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีใครหยุดเว๊ย
ชายผู้นั้นงงมากกกกกกกกกกกกกก อีนี่มันใคร วิ่งมาทำไม
สีหน้าของชายหนุ่มสเปน (น่าจะมีเชื้อสเปนบวกแขกนิดๆ) อึ้งไปแป๊ปนึง
เป็ดห้าไม่รีรอ มันพูดขึ้นมาว่า
“ ช่วยเอานามบัตรนี้ไปให้เพื่อนคุณหน่อยนะ ”
หนุ่มสเปนเริ่มเผยยิ้มมุมปาก
“ เพื่อนของฉันไม่รู้ และห้ามให้เธอรู้เด็ดขาด ว่าฉันกับเพื่อนเอานามบัตรนี้มาให้คุณ ”
เป็ดสี่วิ่งมาสมทบตรงประโยคที่มีตัวมันพอดี
“ แล้วจะไม่รู้ได้ยังไง เพื่อนของผมเค้าก็ต้องโทรไปหาเพื่อนของคุณ”
“ ฉันก็ไม่รู้ ทำยังไงก็ได้ไม่ให้เธอรู้ ”
เรื่องโป้ปดขนาดใหญ่เกิดขึ้นทันทีริมฟุตบาท สุขุมวิท ซอย 23
เป็ดสี่ลืมพูดเรื่อง Broken Heart ของเพื่อนไปสนิท
ทั้งๆที่เป็ดสี่เอาเวลาวิ่งไปคิดเรื่องคำพูดสักตั้งนาน
แต่เธอก็ไม่แคร์เท่าไหร่
ในเมื่อเป็ดสองตัวได้ช่วยเขียนจุดต่อไปให้เพื่อนเธอแล้ว
ชายหนุ่มกล่าวคำขอบคุณ สองเป็ดยิ้มอย่างดีใจ
ภารกิจสุดสำคัญได้จบลงแล้ว
แต่เรื่องราวเพิ่งเริ่มต้น
...
ปล. ซ.คาวบอย เป็นแหล่งบันเทิงแถวสุขุมวิท ทั้งผับ บาร์ การแสดง มีนักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาติจำนวนมาก.อยู่ตรงสุขุมวิท 23 ตรงรถไฟใต้ดินอโศก คล้ายๆพัฒน์พงษ์ที่อยู่แถวสีลม
.............................................
22:00 ทุกวันตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ติดตามอ่าน
Korean-Thai Series ( L I V E ) : Pls rock me ( F4ภาคไทยพิสดาร ) ที่นี่
4
ถ้าไม่ต้องแคร์ใครๆละก็
ห้าสาวอยากจะกรี๊ดดดดดดดดดดดดดออกมาดังๆ ด้วยความตื่นเต้นเป็นแน่
แม่สาวจอมหยิ่งน่าจะเป็นคนที่กรี๊ดดดดดดดังกว่าใครๆ
แต่ไม่ใช่ตอนนี้แน่นอน
เพราะเธอต้องเก็บกดอาการนั้นไว้ก่อน
เพราะนอกหน้าต่างนั้น ชายหนุ่มก็ยังคงมองเข้ามาหาเธอเหมือนเดิม
แต่ภาพที่เห็น อาจจะเลือนลางกว่าครั้งแรกที่ได้เห็นเธอหัวเราะต่อกระซิกกับเพื่อนๆ
น้ำตาเม็ดเล็ก อาจจะคลอเบ้าตาเขาอยู่ ทำให้ภาพหญิงสาวไม่คมชัดเหมือนเดิม
“ เฮ้ย กล้ามากว่ะ ”
“ เค้าต้องชอบเธอจริงๆอะ คิดดูดิเดินเข้ามาที่โต๊ะ แล้วขอเบอร์ ”
“ เจ๋งว่ะ ”
เสียงเพื่อนๆชื่นชมความกล้าหาญของชายหนุ่มนิรนามผู้นั้นอย่างไม่ขาดปาก
หลังจากเงียบและหยิ่งจนลืมตัว ตั้งแต่ตะกี้ (สิบนาทีผ่านไป )
แม่เป็ดผู้แสนยโส ก็กลายร่างเป็นหงส์ตอนไหนก็ไม่รู้
อ้อ.... ก็คงจะตอนที่ถูกขอเบอร์
เลยได้เปลี่ยนภพเปลี่ยนชาติเปลี่ยนวรรณะ กลายเป็นหงส์ไปในทันที
ล้ำหน้าเพื่อนๆเป็ดทั้งห้าไปอย่างไม่รีรอ
เธอได้พูดขึ้นมาอย่างที่คนสวยเค้าชอบพูดกัน
“ ไม่ใช่สเป็คเราเลยอะ เรานึกว่าเค้าจะน่ารักกว่านี้ ”
“ ที่นั่งเค้ามันไกล เราสายตาสั้น มองไม่ชัดเลย ”
“อ้อคนเนี่ยหรอที่ถามตอนแรก ว่าโต๊ะนั้นน่ารักมั้ย ” ฉันถามเพื่อนหงส์
“ อื้ม ก็นึกอยู่แล้ว ว่าต้องมีอะไรสักอย่าง มันรู้สึกได้ ”
เธอมีเซนส์ของคนสวยเค้ามีกัน เธอรู้ว่าเธอดึงดูดเขาตั้งแต่แรกแล้ว
“ จริงปะ งั้นเค้าก็มองเธออยู่ตลอดเลยดิ ”
เพื่อนหงส์ไม่ได้พูดอะไร เธอแค่ยิ้มอย่างผู้ชนะเท่านั้น
โอ้ว เป็ดตัวที่ห้า ( เราเอง ) ทึ่งในตัวเพื่อนเธออย่างมาก
แต่ก็ไม่เข้าใจในการแสดงออกบางอย่าง
มันจึงถามขึ้นมาอย่างไม่รีรอ
“ เฮ้ย แล้วทำไมเธอไม่มองหน้าเค้าบ้างวะ เราว่าเค้าเห็นแต่หูข้างซ้ายเธอนะเนี่ย ”
เพื่อนเป็ดทั้งสี่ตัวก็ข้องใจในการกระทำเดียวกันนั้น
“ อ้อ เราปิดสิวว่ะ มีสิวเม็ดเป้งอยู่ตรงข้างจมูก เราเลยหันไปไม่ได้ ”
“ ฮ่าฮ่าฮ่า ”
เสียงหัวเราะทำลายความเงียบของทั้งร้าน
5
หลังจากฟังเพื่อนๆทั้งห้าคุยกันถึงแง่ดีในการให้เบอร์ของหนุ่มคนนั้นแล้ว
คำยุยงส่งเสริมของเพื่อนๆ ทำให้หงส์ผู้ยโส เสียดายที่ไม่ได้ให้เบอร์ไปตั้งแต่แรก
ทำอย่างไรดีละ เธอก็นึกขึ้นได้
“ งั้นเราจะไปเอานามบัตรในรถก่อน ”
“ งั้นเราไปเป็นเพื่อน ” เป็ดน้อยตัวหนึ่งเดินตามไป
แต่การจะให้นามบัตรชายหนุ่มผู้นั้น ไม่ใช่เรื่อง่าย เพราะเธอได้ปฏิเสธเค้าไปแล้ว
“ ให้น้องคนเสริฟเอาไปให้มั้ย ” เป็ดตัวที่สี่แสดงความคิดเห็น
“ เสียฟอร์มยังไงไม่รู้เนอะ ” เป็ดตัวใดตัวหนึ่งพูด ( จำไม่ได้ว่าตัวไหน )
“ ทำไงดีวะ “ หงส์เริ่มกระสับกระส่าย
เป็ดทั้งห้า และหงส์ผู้สง่างามหลงทางอยู่ในป่าทึบ
จะบินหนีก็บินได้ไม่สูง จะว่ายน้ำก็อยู่ในน้ำได้ไม่นาน หาทางออกไม่เจอ
แต่เวลาไม่เคยคอยท่า
ในเวลาที่เหล่าเป็ดกำลังมึนงง
ข้างนอกร้านนั้น ชายหนุ่มทั้งสี่พร้อมใจกันลุกขึ้นยืน
ชายหนุ่มนิรนามยืนขึ้น มองมาทางโต๊ะเหล่าเป็ด เขายกมือไหว้อย่างน้อมนอบ
ด้วยท่าไหว้ที่เขาไม่คุ้นเคยนัก และ ยิ้ ม อ ย่ า ง อ่ อ น ห ว า น
ปากเขาขยับพูดคำว่า “ บ๋ายบาย ” พร้อมอาการโบกไม้โบกมืออย่างน่ารัก
และแล้ว...
พวกเขาทั้งสี่นายก็เดินออกจากร้านไป
6
ทันใดนั้น
สาวทั้งโต๊ะตกใจแตกฮือ
“ น่ารักชะมัดว่ะ ยกมือไหว้ด้วยอะ ”
“ พอเค้าไหว้แล้วเม่งน่ารักเลย ”
“ เฮ้ย ทำไงดี เค้าไปแล้ว ”
“ เฮ้ย เค้าข้ามถนนไปแล้ว ”
“ เอาไงดี รีบตัดสินใจเร็ว ”
“ คนที่มาขอเบอร์มึง น่ารักที่สุดในโต๊ะเลยนะ ” เป็ดตัวที่สี่กล่าวขึ้น
เป็ดทั้งห้าเกิดอาการลน แต่อาการลนยังไม่เท่ากับอาการของหงส์ผู้เป็นตัวลนของจริง
“ เฮ้ย มึง เอานามบัตรกูไป
วิ่งเว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ”
เป็ดตัวที่ห้าลุกขึ้นทันที ใส่รองเท้าไนกี้ เดินเครื่องเกียร์สี่ 150 กม. ต่อชม.
ไม่บิน ไม่ว่ายแล้วเว๊ย เป็ดวิ่งอย่างสุดแรงเกิดออกไปนอกร้าน
เป็ดตัวที่สี่ลุกขึ้นตาม ใส่รองเท้าอะดีดาส สะบัดปีกนิดหน่อย
“ กูไปเป็นเพื่อนนนนน ”
เป็ดทั้งสองออกวิ่งอย่างสุดแรง ตีนทั้งสี่ข้าง เหยียบน้ำฝนที่เพิ่งตกไปหมาดๆให้กระเด็นขึ้นมา
เหล่ามนุษย์ข้างทาง มองเป็ดน้อยสองตัวด้วยความสงสัย
พวกมันวิ่งตามอะไรกัน ?
แต่พวกมันก็ไม่ได้สนใจ ความสนใจอยู่ข้างหน้าพวกมันตะหาก
แต่สิ่งนั้นกำลังไกลออกไป
ไกลออกไป
ไกลออกไป
...
22:00 ทุกวันตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ( L I V E )
Korean-Thai Series :Please rock me (F4ภาคไทยพิสดาร) http://chingchingzzz.exteen.com
ความสัมพันธ์ของคนสองคน มักต้องมีใครคนหนึ่งเริ่มต้นเสมอ
และถ้าจะมีจุดต่อไปก็ต้องเป็นความสมัครใจของทั้งสองคน
1
เสียงหัวเราะที่ดังสนั่นของพวกเราหกคนในร้านอาหารอิตาเลียนกลางเมืองใหญ่
“ ไม่มีอาหารเจเลย เรากินเจว่ะ ”
“ อ้าวก็ไม่มีใครบรีฟเรานี่หว่า ว่ามีคนกินเจ เราจะได้นัดร้านอื่น ”
“ เฮ้ย แต่ที่นี่อะ กุ๊กหล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกก เกาหลีเลย ”
“ หรอวะๆ งั้นสั่งอะไรดีอะ เมนูพิเศษมะ บอกเค้าว่าพวกเรากินเจ ”
“ เอาๆ ”
เสียงเพื่อนสาวทั้งห้าของฉันตอบตกลงอย่างเออออ ฉันไม่ได้ตอบอะไร แต่ก็เริ่มน้ำลายสอ
ความหิวตะหาก อย่าคิดไกล
กระแสจิตของ(ฝูง)นางเสือสาวที่มีต่อกวางน้อยก็แผ่รัศมีไปทั่วร้าน
กวางน้อยเกาหลีมีอาการหนาวสันหลังขึ้นมาจับใจ
แม้จะอยู่ในครัวแต่มันคงไม่รู้ว่าเหตุใด มันคิดว่าแอร์ในห้องครัวคงหนาวเกินไป
2
เรื่องไร้สาระปนสาระ เรื่องจริงเรื่องแต่ง เรื่องรักเรื่องเลิก
ปลิวว่อนอยู่บนโต๊ะอาหารของสาวทั้งหกคน
เรื่องที่ไม่พูดไม่เลย คงจะเป็นเรื่องรัก เรื่องแฟนหนุ่ม แฟนเก่า
กิ๊กกิ๊ก กั๊กกั๊ก (บางคนกิ๊ก บางคนแค่กั๊ก)
แต่โดยเฉพาะแฟนในอนาคตกับหมอดู มันเกี่ยวกันอย่างแยกไม่ได้เลย
“ โต๊ะนั้นน่ารักมั้ยอะ โต๊ะข้างนอกอะ ที่เยื้องกับโต๊ะเรา” เธอผู้สวยเริ่ด เชิด ลน เอ่ยถามขึ้นมา
“ ไหนวะ ” ทั้งห้าคนทำท่าทีตระหนก เหมือนลูกเป็ดทั้งห้าที่ไม่ประสีประสาต่อโลก
“ เฮ้ย อย่าเพิ่งดิวะ เดี๋ยวเค้าก็รู้หรอ ” แม่เป็ดดุลูกๆให้มีฟอร์มและสงบสติอารมณ์
“ คนไหนวะ ” ลูกเป็ดตัวที่หนึ่งกล่าวขึ้นมาอย่างตื่นเต้น
“ คนที่นั่งตรงที่เรามองเห็นพอดีอะ ”
แม่เป็ดแสนหยิ่งต้องการให้เพื่อนๆของเธอช่วยมองว่าชายผู้นั่งอยู่โต๊ะข้างนอกนั้น เป็นอย่างไร
“ มีคนน่ารักว่ะ ” ลูกเป็ดตัวที่สองกล่าวขึ้นด้วยความดีใจ
ลูกเป็ดตัวที่หนึ่ง สอง สาม พยายามจะให้ไปมอง
เพราะตำแหน่งที่นั่งของทั้งสามตัวนั้น หันหลังให้โต๊ะหนุ่มๆ
“ กูไม่เห็นว่ะ ” ลูกเป็ดตัวที่ห้าพูดขึ้นมาอย่าง เ ซ็ ง O_O
ผนังอันใหญ่ยักษ์บังหนุ่มๆทั้งสี่ไปสิ้น
ผ่านไปสองชม.เหมือนจะมีบางอย่างเกิดขึ้นที่นี่ แรงดึงดูดกำลังทำหน้าที่ของมัน
“ ความสัมพันธ์ของคนสองคน มักต้องมีใครคนหนึ่ง เ ริ่ ม ต้ น เสมอ ”
3
เมื่อประตูนั้นที่กั้นระหว่างเสียงสนทนาของโต๊ะสองโต๊ะได้เปิดออก
ชายหนุ่มนิรนามผู้หนึ่งเดินตรงเข้ามาหาเธอ เธอที่หยิ่งที่สุดในโต๊ะ
เขานั่งลงยองๆ ด้านหลังเก้าอี้นั่งของเธอ
เพื่อนทั้งห้ารู้หน้าที่ ทำหูหวนลม
หันหน้าไปทางตรงข้ามทันที โดยมิได้นัดหมาย
แต่หูทั้งสองข้างกางผึ่ง จดจ่ออยู่ที่ถ้อยคำที่ชายหนุ่มเอื้อนเอ่ย
“ คุณน่ารักมากเลยครับ จะเป็นไปได้มั้ย ถ้าผมจะขอเบอร์คุณ ”
เธอเพียงแค่หันหน้ามาทางเขา 25 องศา ใช้หางตามอง ยิ้มแบบอ่อนหวาน และพูดว่า
“ คงไม่อะค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ ”
ชายหนุ่มไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี เพราะเขามองไม่เห็นหน้าเธอเลย
เห็นเพียงหูข้างซ้ายเท่านั้น ( จะบอกเธอให้หันมาอีกนิดดีมั้ย )
แต่เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว สำหรับการเดินเข้ามาทักทาย
“ ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณมากนะครับ” -_-"
.....
22:00 ทุกวันตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ( L I V E )
Korean-Thai Series :Please rock me (F4ภาคไทยพิสดาร) http://chingchingzzz.exteen.com