posted on 10 Jul 2009 18:30 by chingchingzzz in MyPhilosophy
วันนี้เดินไปปากซอย
ใส่ถ่านนาฬิกาสองเรือน เรือนหนึ่งถ่านหมดเกือบปี อีกเรือนถ่านหมดไม่รู้กี่ปีและตัดสายนาฬิกาหนึ่งเรือน ที่ซื้อมาประมาณสี่เดือน จนตัวสายเหล็กเริ่มหมองๆ ละ
ตัดสายเข็มขัดสองเส้น ที่เก็บไว้ในถุงนานถึงสี่เดือนเช่นกัน
ชอบคิดว่าเรื่องเล็กๆนี่ ทำเมื่อไหร่ก็ได้ แล้วก็ไม่ได้ทำสักที
เรามัวแต่คิดว่าไว้มีเวลาก่อนค่อยทำก็ได้
เวลานั้นมันมาถึงยากมากเลย
และแล้วเลยตัดสินใจ
เขียนใส่สมุดประจำวัน ( daily Schedule ) อย่างจริงจัง
ลงเวลาไว้ด้วย
ว่าจะต้องทำวันนี้ เวลาห้าโมงเย็น
และแล้วความตั้งใจ บวกกระบวนการวางแผนก็เป็นผล
พอเดินออกจากร้านนาฬิกา ดีใจมากเลย เพราะจะมีนาฬิกาใช้อีกสามเรือน
และสุขใจเมื่อเดินออกจากร้านเข็มขัด เราจะมีเข็มขัดให้ใช้เพิ่มขึ้นอีกสองเส้นนะเว้ยยยย.......ย เย่เย่
จึงบรรลุบางอย่างว่า...
เรื่องเล็กที่สุด ก็ต้องการเวลานะ
.
posted on 11 Apr 2009 11:22 by chingchingzzz in MyPhilosophy
1
หิวข้าวชะมัด นี่มัน สิบโมงครึ่งแล้ว อยากจะกินอะไรซักอย่าง
คล้ายๆยำ หรือส้มตำไข่เค็ม (เจาะจงเกินไปรึเปล่า)
2
เพลง “คำที่เป็นสุข” ของพี่โป้ ดังสนั่นห้อง
โอ้ ฟังแล้วมันเป็นสุขจริงๆ
“อยากบอกรัก ได้ยินมั้ย.... คำๆนี้ที่รวมไว้ทุกอย่าง...”
ขอ repeat อีกทีเหอะ แล้วเราก็เดินไปกด
“รักที่ให้เธอ รักที่ไม่เคยให้ใคร ฝากไว้ดูแลแทนทุกๆคำในใจ...”
3
วันนี้ไม่มีแดด
อากาศเย็นๆ เหมือนมันต้อนรับเทศกาลหยุดยาวยังไงอย่างงั้น
ฉลาดจริงๆเจ้าดินฟ้าอากาศ
4
ในใจร้อนลนชะมัด (ลึกๆ)
มีสัญญากับตัวเองที่ต้องรักษา แต่เวลาดันเดินเร็วเหลือเกิน
เราวิ่งตามไม่ทัน
กำลังใส่เกียร์เดินหน้า เหยียบคันเร่งเต็มพลัง
ขอให้ทันด้วยเถิด ไม่ใช่เพื่อใคร
เพื่อความรู้สึกภูมิใจในตัวเอง
5
ก่อนเย็นนี้ จะต้องเอารับเจ้าเครื่องเสียงที่เอาไปซ่อม
ภาวนา ขอให้มันหายเป็นปกติด้วยเถอะ
จะดีต่อสภาพจิตใจในการขับรถมาก
และสภาพเงินในกระเป๋าตังส์ (ซ่อมถูกกว่าซื้อใหม่อะ)
6
หลังจากนั้นต้องไปงานศพ
อาจจะต้องไปคนเดียว
แต่อยากมีเพื่อนไปด้วยอะ
กดโทรศัพท์ทันที
...
เฮ้ย ใครๆเค้าก็ไปเที่ยว กลับบ้านกันหมดแล้วชิง
เอาน่ะ ปะ!! ไปต่อ
7
สงกรานต์แล้ว เหมือนเริ่มต้นตั้งแต่วันนี้ เอ่ หรือเมื่อวานนี้ตอนเย็น
เมื่อวานหาที่พักยิก โทรไปสิบกว่าที่ เต็มหมด
เอาอีกละ เป็นแบบนี้ทุกปี
มาคิดได้ตอนที่ทุกคนออกเดินทางแล้ว
เมื่อไหร่จะเรียนรู้ โกรธธธธธธธธธธธธธธธธธธธธธ
8
แม่ชีศันสนีย์บอกว่า
เมื่อรู้ว่าโกรธ ก็ให้รู้ตัวแล้วออกจากอารมณ์นั้นทันที
“ อืม โล่ง ”
หลักคำสอนง่ายๆที่ฉลาดยิ่งนักของท่าน
“ จ๊ะเอ๋ แล้วบ๋ายบาย ”
(เมื่ออารมณ์ทุกข์เกิด
แล้วเรารู้ตัวเหมือนการ จ๊ ะ เ อ๋
และแล้วทันใดนั้นที่รู้ตัวให้ บ๋ า ย บ า ย จากอารมณ์นั้น)
“ ทุกข์มีไว้ให้เห็น ไม่ได้มีไว้ให้เป็น ”
แม่ชีพูดเสมอ
งั้น “ บ๋ายบายนะจ๊ะ เจ้าตัวโกรธ ”
9
สงบจัง
อาจจะเป็นเพราะรู้ว่าทุกคนพักผ่อน
หรือ
ตัวเองพักผ่อน
อะไรก็ได้
ดีทั้งนั้นแหละ
...
ท้องเริ่มส่งเสียงร้อง
ต้องไปกินอะไรซักอย่าง สองอย่าง เอ่หรือสามอย่าง
ถึงเวลาวนไปหาข้อ 1 อีกรอบ
.
.
.
.
ชีวิตก็แบบนี้
ความสุข ความทุกข์ วนไป วนมา
.
